A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Only variable references should be returned by reference

Filename: core/Common.php

Line Number: 257

Straw Dogs | Kvikmyndavefurinn Svarthöfði

Beint-á-DVD: Straw Dogs (2011)

17. febrúar '12 09:56 Straw Dogs

„If it ain´t broken, don´t fix it. Straw Dogs (2011) er gott dæmi um svona vitleysu þar sem einhver smáspámaður tekur sig til og endurgerir verk meistara. Og auðvitað með lélegum árangri.“

Stundum tekur fólk upp á því að endurgera fínar myndir sem ekki nokkur ástæða er að fikta í og brjóta þá hið gamla, góða boðorð If it ain´t broken, don´t fix it. Straw Dogs frá því í fyrra er gott dæmi um svona vitleysu þar sem einhver smáspámaður tekur sig til og endurgerir verk meistara. Og auðvitað með lélegum árangri.

Sá mikli ofbeldismeistari Sam Peckinpah (The Wild Bunch, Pat Garrett & Billy the Kid, The Getaway, Cross of Iron) gerði Straw Dogs árið 1971 og ruddi í raun brautina fyrir ofbeldisfullar hefndarmyndir á borð við Death Wish (1974) með þessari óþægilegu og erfiðu mynd um hæglátan mann sem snýst með ofsa og ofbeldi til varnar eftir að drullusokkar hafa ýtt honum út á ystu nöf með ofbeldisverkum og því að nauðga konunni hans.

Í frummyndinni leika Dustin Hoffman og Susan George hjón sem koma sér fyrir í enskri sveit og fyrr en varir er eiginmaðurinn kominn upp á kant við skítlega heimamenn sem ofsækja hann og ganga svo langt að nauðga eiginkonunni. Þegar endanlega sýður upp úr og uppgjör er óumflýjanlegt rennur morðæði á prúðmennið sem finnur í sér villidýrið og lætur ófétin heldur betur finna til tevatnsins.


Í endurgerðinni hefur sagan verið færð til Suðurríkjanna í Bandaríkjunum, eðlilega, vegna þess að ef eitthvað er að marka bíómyndir almennt er framboðið á illa innrættum kúkalöbbum hvergi meira í víðri veröld en einmitt þar. Atburðarásin og tilefni ofbeldisverkanna eru ósköp keimlík en allan kraft, raunverulega ógn, óhugnað og tilfinningu vantar í þetta árið 2011.
 

Hin fjörutíu ára gamla Peckinpah-mynd er enn þann dag í dag óhugnanleg og óþægileg á að horfa á meðan sú nýja líður áfram fyrir augum manns án þess að ýta nokkru sinni við manni. Það þarf því ekki að koma á óvart að Straw Dogs anno 2011 hafi farið beint í bíó hér enda varla hægt að réttlæta það á nokkurn hátt að fólk ómaki sig í bíó eftir þessu gumsi. Þó er rétt að halda því til haga, svo allrar sanngirni sé gætt, að doðann bráir aðeins af manni í restina þegar blóðbaðið brestur á en andlaus aðdragandinn gerir það samt að verkum að manni er eiginlega alveg sama um persónurnar. En hressilegt ofbeldi stendur samt alltaf fyrir sínu.


Í Straw Dogs velti Peckinpah því fyrir sér hversu langt venjuleg manneskja er tilbúin til þess að ganga til þess að verja heimili sitt og líf og limi sinna nánustu. Niðurstaðan er vitaskuld sú að öll getum við framið ógeðsleg ódæðisverk við tilteknar aðstæður. Hafi tilgangurinn með endurgerðinni verið eitthvað svipaður þá mistekst slíkt með öllu. Þótt traustur grunnur sé sóttur til Peckinpah þá vekur þessi mynd engar spurningar eða vangaveltur. Enda er þessi leppalúði Rod Lurie auðvitað enginn Peckinpah, sá blæbrigðalausi leikari James Marsden er enginn Dustin Hoffman og Kate Bosworth er engin Susan George.


Gamli harðjaxlinn James Woods er eini maðurinn sem stendur fyrir sínu hérna en hann er sjálfum sér líkur og helvíti góður í hlutverki fyllibyttu sem rekur hina óðu hunda áfram til mestu illvirkjanna. Persónulega eru mín mestu vonbrigði við þessa mynd sænska kyntröllið Alexander Skarsgård sem nær engu flugi í hlutverki aðal naugarans og alpha-hundsins í hópnum. Þessi undurfagri maður er svo brjálæðsilega töff og hættulegur í sjónvarpsþáttunum True Blood að ég blotna smá í hvert skipti sem hann birtist á skjánum en í þessari mynd gerði hann ekkert fyrir mig og það er slæmt.

Leikstjóri: Rod Lurie
Handrit: Rod Lurie, eftir eldra handriti David Zelag Goodmam, Sam Peckinpah
Leikarar: James Marsden, Kate Bosworth, Alexander Skarsgård, James Woods



Svarthöfði 2011-2013 - Allur réttur áskilinn | svarthofdi (hjá) svarthofdi.is | Um Svarthöfða